شبـهـــــــــــــــــــــای روشـــــن!!!

فقط کافیه توی این مملکت لگنت بشکنه!!! اصلا موضوع لگن اینقدرها هم بزرگ نیستا ولی درست تو همین زمانه که معنی واقعی چاله چوله های شهر و دس اندازهای (منظور همون سرعت گیره) خیابون رو درک می کنی!!! و به این نتیجه می رسی که اتومبیل سواری در خیابان های ایران دست کمی از شتر سواری در بیابانهای عربستان نداره!!!

امروز داشتم در مسیر خانه تا محل کار به این موضوع فکر می کردم که وجود دس اندازا رابطه مستقیم با نوع  ح.ا.ک.م.ی.ت ما داره!!! 

دس اندازا؛از اسمش معلومه که سر لج داره و به هر ترتیبی شده می خواد تورو دس بندازه چه جوری؟! تو با ماشین آخرین سیستم با آخرین سرعت ممکن داری می ری و ۲-۳ تا ماشین لکنته دور و برت به گرد پات نمی رسن... سرخوشی و می گی جاده دست منه و انگشتاتو شکل " V " می کنی و از شیشه های ماشین می یاری بیرون... مردم گوشه و کنار خیابون برات سوت می کشن و مرحبا و آفرین به دس فرمونت می دن...تو هم که اعتماد به نفست بیشتر شده بیشتر می گازی و ویراژ می دی.یقین داری که تمام ماشین های پشت سریت رو رد کردی و جاده دست توئه!!! که یهـــــــو یه نیم تپه ی روییده از زمین آسفالت! جلوت ظاهر می شه و کنترل از دستت خارج می شه و شاتالاپ ماشینت چپه می شه!!! دو تا ماشین پشت سریت برات نگه می دارن تا کمکت کنن و نذارن زیاد آسیب ببینی و ماشین آخری با نیش باز و با تشکر از دس انداز به راه خودش ادامه می ده!!! 

اینجوری می شه که یه دس انداز بی ارزش شما رو دس می ندازه به همین راحتی!!!

خواب نوشته ی شیوا در دوشنبه نهم آذر 1388 ساعت 1:30 موضوع | لینک ثابت

 زمین ـ زمین،
 زمین ـ هوا ـ زمین،
 هوا ـ آب ـ زمین ـ زمین ـ آب،
 آب ـ هوا ـ زمین ـ هوا ـ هوا ،
 زمین ـ آب ـ هوا ـ آب ـ هوا ـ زمین،
 هوا ـ زمین ـ زمین ـ زمین ـ زمین ـ زمین،
 زمینی که هوا و آب دارد ـ

پی نوشت : این پست به زودی در زیر پستی دیگر مخفی خواهد شد!!!

پی نوشت دیگه : کاش فقط همینارو داشت زمین؛هوا و آب...

یه پی نوشت دیگه : مهم نیست که ظمین با کدام "ض" نوشته می شود شما بخوان ذمین!

                                                                                                                       همین!!!

                                وبلاگ قدیمی آدم و حوا را زنده کردم

خواب نوشته ی شیوا در پنجشنبه پنجم آذر 1388 ساعت 23:42 موضوع | لینک ثابت

خوشم،کجا ؟            هیچ جا!

نیمه شب است یا نزدیک سحر؟!         نمی دانم!

انگار در مکثی خالی میان دو دقیقه ی پر هیاهو نشسته ام . میان بی نهایت گذشته و بی نهایت فردا .

  پی نوشت : برگرفته از فیلم درخت گلابی اثر داریوش مهرجویی

خواب نوشته ی شیوا در جمعه بیست و نهم آبان 1388 ساعت 16:54 موضوع | لینک ثابت

در خانه با زبان "جنس" برتر
در مسجد با زبان "قوم" برتر
و در بیرون
با زبان "نژاد" برتر      سخن می گویم
من!
زنِ مسلمانِ عجمِ سه نقطه هستم.

خواب نوشته ی شیوا در چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388 ساعت 0:51 موضوع | لینک ثابت

این یه موضوع خیلی خیلی ساده است :

وقتی استخوان لگنت نشکسته می تونی بشینی!
وقتی استخوان لگنت میشــکنه می تونی بمیـــری!

همین!

خواب نوشته ی شیوا در جمعه بیست و دوم آبان 1388 ساعت 0:26 موضوع | لینک ثابت